Mercedes W114 i W115, znany jako „Strich-Acht” (/8), był produkowany w latach 1968–1976. Ponad 1,9 mln egzemplarzy połączyło trwałość, komfort i rozwiązania techniczne, które wyraźnie odróżniały tę serię od wcześniejszych „skrzydlaków”. Dziś to ceniony klasyk, ale przy zakupie najważniejszy pozostaje stan blacharski.
Mercedes W114 i W115 – skąd nazwa „Strich-Acht”?
Określenie „Strich-Acht” pochodzi od zapisu „/8”, nawiązującego do roku premiery, czyli 1968. Seria zastąpiła modele W110 i W111, nazywane potocznie „Fintail” lub „skrzydlakami”. W porównaniu z poprzednikami otrzymała całkowicie nową konstrukcję podwozia, nowocześniejsze nadwozie i wyższy poziom bezpieczeństwa.
Produkcja obejmowała sedany oraz coupé. Łącznie powstało około 1 919 056 samochodów, w tym 67 048 egzemplarzy coupé. Tak duża liczba wyprodukowanych aut pomogła stworzyć rozbudowane zaplecze części i wiedzy serwisowej, choć po ponad pięciu dekadach znalezienie zdrowego nadwozia nie jest łatwe.
W114 czy W115 – jaka jest różnica?
Oba oznaczenia opisują tę samą rodzinę samochodów i dzielą większość konstrukcji nadwozia, zawieszenia oraz wyposażenia. Najważniejsza różnica dotyczy silników. W114 pozycjonowano jako wariant z jednostkami sześciocylindrowymi, natomiast W115 obejmował głównie silniki czterocylindrowe oraz wysokoprężne.
| Model | Główne jednostki napędowe | Pozycjonowanie |
|---|---|---|
| W114 | Sześciocylindrowe silniki benzynowe | Wersja wyżej pozycjonowana, nastawiona na kulturę pracy i osiągi |
| W115 | Czterocylindrowe silniki benzynowe oraz diesle | Wariant bardziej użytkowy i szerzej dostępny |
| W114/W115 coupé | Wybrane jednostki benzynowe | Dwudrzwiowe nadwozie o bardziej luksusowym charakterze |
Podział nie oznacza, że W115 był konstrukcją prostą lub pozbawioną nowoczesnych rozwiązań. Właśnie w tej rodzinie Mercedes rozwijał elektroniczny wtrysk paliwa Bosch D-Jetronic. System wykorzystywał osobne obwody związane z paliwem, powietrzem i sterowaniem, co na przełomie lat 60. i 70. było zaawansowanym rozwiązaniem.
Dlaczego seria była przełomowa?
Największy postęp dotyczył podwozia. Mercedes odszedł od rozwiązań wywodzących się jeszcze z konstrukcji przedwojennych. Zastosowanie niezależnego zawieszenia i trójkątnych wahaczy tylnej osi poprawiło prowadzenie, stabilność oraz komfort jazdy. Samochód zachowywał miękkość typową dla marki, ale lepiej reagował na zmianę kierunku.
Ważną częścią konstrukcji była struktura nadwozia z wyraźnie rozdzielonymi strefami zgniotu. Przestrzeń pasażerska miała zapewniać większą ochronę podczas wypadku, a duże szyby poprawiały widoczność. Tarczowe hamulce, stosowane w zależności od wersji i konfiguracji układu, podnosiły skuteczność hamowania względem starszych modeli.
Wtrysk Bosch D-Jetronic pojawiał się w wybranych odmianach benzynowych, między innymi w późniejszych wersjach sześciocylindrowych. Nie każda odmiana W114 i W115 korzystała z tego systemu, dlatego przy oględzinach konkretnego auta trzeba sprawdzić oznaczenie silnika oraz rocznik, a nie opierać się wyłącznie na nazwie modelu.
Co zmienił facelifting w 1973 roku?
Modernizacja określana jako Series 2 odświeżyła wygląd i przyniosła korekty mechaniczne. Najważniejsze zmiany można ująć w kilku punktach:
- Zmodyfikowano zderzaki, które otrzymały inny profil i bardziej wyraźne elementy ochronne.
- Delikatnie zmieniono atrapę chłodnicy oraz wybrane detale nadwozia.
- Wprowadzono poprawki w układzie hamulcowym i kierowniczym.
- Zmieniono niektóre elementy wyposażenia oraz wykończenia zależnie od wersji.
Przy zakupie części nadwoziowych trzeba zweryfikować, czy są przeznaczone do pierwszej, czy do drugiej serii. Różnice w mocowaniach i kształcie detali mogą sprawić, że element wymagający drobnej korekty nie będzie pasował bez prac blacharskich.
Na co uważać przy zakupie klasyka?
W przypadku tego Mercedesa stan karoserii jest zwykle ważniejszy niż kondycja silnika. Mechanikę da się naprawiać etapami, natomiast rozległa korozja konstrukcyjna oznacza kosztowną renowację i konieczność pracy w wyspecjalizowanym warsztacie. Podczas oględzin sprawdź przede wszystkim:
- Podłogę i progi – szukaj śladów napraw, świeżej konserwacji oraz pęcherzy pod lakierem.
- Bagażnik – obejrzyj wnękę koła zapasowego, odpływy i miejsca pod wykładziną, gdzie korozja może rozwijać się niewidocznie.
- Nadkola i błotniki – zweryfikuj krawędzie, okolice lamp oraz łączenia blach.
- Układ hamulcowy – sprawdź przewody, zaciski, tarcze i działanie hamulca postojowego.
- Silnik i skrzynię biegów – zwróć uwagę na wycieki oleju, płynu chłodniczego i płynu ze wspomagania.
- Dokumentację napraw – rachunki i zdjęcia remontu pomagają odróżnić rzetelną renowację od maskowania problemów.
Nie każda korozja dyskwalifikuje samochód, ale jej zakres powinien znaleźć odzwierciedlenie w cenie i planie prac. Części do W114 i W115 nadal są dostępne, zarówno jako elementy używane, jak i zamienniki. Ich dopasowanie bywa jednak różne. Przy częściach nadwozia przeznaczonych do Series 2 może być potrzebna korekta krawędzi lub okolicy klosza lampy, dlatego przed zakupem należy porównać rocznik, wersję i numery mocowań.
Czy Mercedes W114/W115 to dobry klasyk?
Tak, jeśli priorytetem jest trwała konstrukcja, komfortowa jazda i historyczne znaczenie modelu, a nie bezobsługowa eksploatacja. Najlepszy egzemplarz to niekoniecznie ten z najładniejszym lakierem, lecz samochód ze zdrową karoserią, udokumentowaną naprawą i sprawną mechaniką. W pełni odrestaurowany W114 lub W115 nadal daje poczucie obcowania z solidną inżynierią Mercedesa, która zbudowała trwałą reputację serii „Strich-Acht”.
