McLaren Mercedes SLR – dane techniczne, osiągi, historia modelu

Mercedes-Benz SLR McLaren to wyjątkowe połączenie niemieckiej inżynierii, doświadczenia McLarena i dziedzictwa wyścigowych „Srebrnych Strzał”. Produkowany w latach 2003–2010 supersamochód łączył komfort dalekobieżnego GT z osiągami samochodu wyczynowego, a jego znaki rozpoznawcze stanowiły kompozytowa konstrukcja, doładowany silnik V8, unoszone drzwi i boczne wyloty układu wydechowego.

Od 300 SLR do Vision SLR

Nazwa SLR po raz pierwszy pojawiła się w historii Mercedesa w latach 50. XX wieku. Model 300 SLR, oznaczany wewnętrznie jako W 196 S, był sportową odmianą konstrukcji W 196 używanej w Formule 1. W przeciwieństwie do jednomiejscowego bolidu otrzymał nadwozie dla dwóch osób, ponieważ w wyścigach długodystansowych kierowcy często korzystali z pomocy nawigatora.

Samochód powstał z myślą o rywalizacji, a nie o codziennym użytkowaniu. Trzylitrowy, ośmiocylindrowy silnik rozwijał niemal 300 KM, a konstruktorzy szczególną uwagę poświęcili niskiej masie, hamowaniu i aerodynamice. 300 SLR otrzymał między innymi aktywowany przez kierowcę hamulec powietrzny, który pomagał stabilizować samochód podczas hamowania i pokonywania zakrętów.

Najbardziej znanym kierowcą tego modelu był Stirling Moss. W 1955 roku, jadąc 300 SLR, wygrał Mille Miglia i ustanowił rekord, który do dziś pozostaje jednym z najsłynniejszych osiągnięć w historii tego wyścigu. Pokonał trasę o długości blisko 1600 km w nieco ponad 10 godzin, utrzymując średnią prędkość około 160 km/h.

Po tragicznym wypadku podczas 24-godzinnego wyścigu Le Mans Mercedes wycofał się z programu sportów motorowych. Drogowa wersja 300 SLR nie trafiła do produkcji, choć Rudolf Uhlenhaut zbudował dwa zamknięte samochody łączące rozwiązania 300 SL i 300 SLR. Nazwa SLR zniknęła potem z oferty marki na kilkadziesiąt lat.

Jej powrót nastąpił w 1999 roku podczas salonu w Detroit. Pokazany wtedy prototyp Vision SLR miał być współczesną interpretacją „Srebrnej Strzały”. Wyposażono go w silnik V8 o pojemności 5,5 litra, rozwijający około 560 KM i 720 Nm. Samochód zapowiadał nie tylko przyszły model, lecz także rozwiązania, które później znalazły zastosowanie w autach seryjnych.

McLaren Mercedes SLR – technika i dane

Produkcja seryjnego SLR-a rozpoczęła się w 2003 roku. Za projekt odpowiadały wspólnie Mercedes-Benz i McLaren, przy czym niemiecka marka wniosła doświadczenie w budowie silników oraz systemów samochodowych, a brytyjski partner odpowiadał za znaczną część prac konstrukcyjnych i ręczny montaż samochodów.

Napęd zapewniał ręcznie składany w AMG silnik V8 o pojemności 5,4 litra. Zastosowano mechaniczną sprężarkę, dzięki której jednostka rozwijała w standardowej wersji około 625 KM i 780 Nm. Moc trafiała na tylne koła przez pięciobiegową automatyczną skrzynię. Podstawowy SLR Coupé przyspieszał od 0 do 100 km/h w około 3,8 sekundy, a jego prędkość maksymalna wynosiła około 335 km/h.

W materiałach dotyczących samochodu można spotkać zarówno wartość 625 KM, jak i 626 KM. Wynika to z różnic w zaokrągleniach oraz sposobie przeliczania mocy. Warianty specjalne, między innymi 722 Edition, otrzymały silnik o mocy 650 KM. Nie należy utożsamiać tej wartości ze standardowym SLR-em.

Jednym z najważniejszych elementów konstrukcji był kompozyt z włókna węglowego. Z tego materiału wykonano między innymi główną strukturę nadwozia oraz wiele paneli karoserii. Pozwoliło to ograniczyć masę i zwiększyć sztywność, co miało znaczenie zarówno dla bezpieczeństwa, jak i precyzji prowadzenia.

Silnik umieszczono wzdłużnie przed przednią osią, czyli w układzie określanym jako front-mid engine. Takie rozmieszczenie pomagało uzyskać korzystny rozkład mas. Projektanci wykorzystali także dwa połączone zbiorniki paliwa, aby nie pogarszać balansu samochodu w miarę opróżniania baku.

Najważniejsze rozwiązania techniczne, które wyróżniały SLR-a, obejmowały:

• Kompozytową strukturę z włókna węglowego – lekką i sztywną bazę dla nadwozia oraz kabiny pasażerskiej.
• System SBC – elektrohydrauliczny układ hamulcowy, który po raz pierwszy pokazano w prototypie Vision SLR.
• Aktywny spojler – element zmieniający położenie zależnie od prędkości i zapotrzebowania na docisk.
• Aerodynamiczne podwozie i dyfuzory – rozwiązania podporządkowane stabilności, a nie wyłącznie minimalizacji oporu powietrza.
• Boczne wyloty wydechu – pozwoliły zachować możliwie gładką powierzchnię podwozia i stały się jednym z najbardziej charakterystycznych detali modelu.

System SBC potrafił między innymi osuszać tarcze hamulcowe podczas jazdy w deszczu. Po uruchomieniu wycieraczek klocki na krótko zbliżały się do tarcz, aby ograniczyć warstwę wody. SLR wykorzystywał też ceramiczne elementy układu hamulcowego oraz rozwiązania aerodynamiczne inspirowane sportem motorowym.

Wersje SLR-a – Coupé, Roadster, 722 i Stirling Moss

Podstawowy SLR był oferowany jako zamknięte Coupé z charakterystycznymi drzwiami unoszonymi do góry. Niedługo później dołączył Roadster z automatycznie składanym materiałowym dachem. Opracowanie otwartego nadwozia wymagało zachowania wysokiej sztywności i ograniczenia zawirowań powietrza w kabinie. W rezultacie Roadster zachował niemal ten sam charakter co Coupé, choć był nieco cięższy i wolniejszy w sprincie.

Najważniejsze różnice między głównymi odmianami przedstawia tabela:

SLR 722 Edition

SLR 722 Edition zadebiutował w 2006 roku. Numer nawiązywał do oznaczenia startowego samochodu, którym Stirling Moss wystartował w rekordowej Mille Miglia. W tej wersji moc wzrosła do 650 KM, a masa została zmniejszona o około 44 kg. Samochód otrzymał sztywniejsze i obniżone o 10 mm zawieszenie, większe hamulce, 19-calowe obręcze oraz dodatkowe elementy poprawiające przepływ powietrza.

Wariant 722 był wyraźnie bardziej skoncentrowany na osiągach niż standardowy SLR. Występował jako Coupé, a jego otwartym odpowiednikiem był 722 S Roadster. Charakterystyczne cechy wizualne obejmowały ciemniejszy lakier, czerwone zaciski hamulcowe i oznaczenia 722 we wnętrzu.

SLR Stirling Moss

Stirling Moss Edition przygotowano w 2009 roku z okazji zakończenia produkcji modelu. Powstało tylko 75 egzemplarzy. Samochód nie miał ani klasycznego dachu, ani przedniej szyby. Kierowcę i pasażera chroniły jedynie niewielkie owiewki, a konstrukcja nadwozia bezpośrednio nawiązywała do wyścigowego 300 SLR z 1955 roku.

Brak dachu i przedniej szyby pozwolił ograniczyć masę o około 200 kg względem standardowego samochodu. Silnik rozwijał 650 KM, sprint do 100 km/h trwał około 3,5 sekundy, a prędkość maksymalna sięgała 350 km/h. Był to model kolekcjonerski od początku, dostępny wyłącznie dla osób, które posiadały już innego SLR-a.

Jak prowadzi się Mercedes-Benz SLR McLaren?

SLR nie był typowym, bezkompromisowym samochodem torowym. Jego charakter bliżej odpowiadał szybkiemu grand tourerowi, tyle że z osiągami supersamochodu. Kabina oferowała wysoki poziom wykończenia, a układ napędowy pozwalał pokonywać długie trasy bez ciągłego utrzymywania silnika na wysokich obrotach.

Doładowany V8 dostarczał moment obrotowy bardzo płynnie i niemal bez przerw. Dzięki temu SLR przyspieszał zdecydowanie także z wyższych biegów, bez konieczności częstego redukowania. Pięciobiegowa skrzynia automatyczna nie była tak szybka jak późniejsze przekładnie dwusprzęgłowe, ale pasowała do turystycznego charakteru samochodu.

Jednocześnie podwozie, układ kierowniczy i aerodynamika pozwalały wykorzystać ogromną moc na szybkich łukach. Aktywny spojler oraz podwozie zaprojektowane z myślą o generowaniu docisku poprawiały stabilność przy dużych prędkościach. Roadster zachowywał przy tym wysoką sztywność nadwozia, a odpowiednio zaprojektowany dach ograniczał hałas i turbulencje nawet podczas szybkiej jazdy.

Ta mieszanka komfortu, ręcznego wykonania i osiągów odróżniała SLR-a od wielu ówczesnych supersamochodów. Nie był tak surowy jak samochód wyścigowy, ale też nie próbował udawać zwykłego luksusowego coupé.

Dziedzictwo modelu SLR

Mercedes-Benz SLR McLaren pozostał jednym z najbardziej wyrazistych efektów współpracy niemieckiej marki z brytyjskim producentem. Połączył pamięć o 300 SLR i sukcesie Stirlinga Mossa z technologią włókna węglowego, doładowanym V8 oraz aerodynamiką rozwijaną już w realiach XXI wieku.

Różne wersje modelu pokazują, jak szeroki był jego charakter – od komfortowego Coupé, przez otwartego Roadstera, aż po ekstremalne odmiany 722 i Stirling Moss. Dzięki małej skali produkcji, ręcznemu montażowi i bezpośredniemu nawiązaniu do historii sportów motorowych SLR pozostaje dziś cenionym samochodem kolekcjonerskim oraz jednym z najważniejszych współczesnych modeli noszących nazwę „Srebrnej Strzały”.